تبلیغات
http://chargetel020.1000charge.com/ شیعه حق

استناد اهل سنت به آیه 9 سوره حجرات و پاسخ آن

یکی از شبهاتی که در خصوص جنگ جمل مطرح هست اینست که: اهل سنت به آیه ای از قرآن استناد می کنند که مضمون آیه چنین است:
سوره حجرات آیه 9 
وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى‏ فَقاتِلُوا الَّتی‏ تَبْغی‏ حَتَّى تَفی‏ءَ إِلى‏ أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطینَ ؛
و هرگاه دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پردازند، آنها را آشتى دهید؛ و اگر یكى از آن دو بر دیگرى تجاوز كند، با گروه متجاوز پیكار كنید تا به فرمان خدا بازگردد؛ و هرگاه بازگشت (و زمینه صلح فراهم شد)، در میان آن دو به عدالت صلح برقرار سازید؛ و عدالت پیشه كنید كه خداوند عدالت پیشگان را دوست می ‏دارد


لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید

این آیه در مورد مهاجرین و انصار می باشد كه بر سر مسائل قبیله ای و ... با یكدیگر به جدال می پرداختند نه جنگهای امام علی علیه السلام كه جنگ با خلیفه مسلمین و جنگ با فردی از مسلمین است كه این همه از رسول الله در مورد حقانیت او احادیث آمده بخصوص حدیث متواتر «علی مع الحق و الحق مع علی»
در شأن نزول این آیات آمده است: میان دو قبیله «اوس» و «خزرج» (دو قبیله معروف «مدینه») اختلافى افتاد، و همان سبب شد كه گروهى از آن دو به جان هم بیفتند و با چوب و كفش یكدیگر را بزنند! (آیه فوق نازل شد و راه برخورد با چنین حوادثى را به مسلمانان آموخت).
« مجمع البیان»، ذیل آیات مورد بحث؛« بحار الانوار»، ج 22، ص 53؛« تفسیر ابن كثیر»، ج 4، ص 226.

بعضى دیگر گفته‏ اند: دو نفر از «انصار» با هم خصومت و اختلافى پیدا كرده بودند، یكى از آنها به دیگرى گفت: من حقم را به زور از تو خواهم گرفت؛ زیرا جمعیت قبیله من زیاد است! و دیگرى گفت: براى داورى نزد رسول اللَّه صلى الله علیه و آله مى ‏رویم. نفر اوّل نپذیرفت، و كار اختلاف بالا گرفت، و گروهى از دو قبیله با دست و كفش و حتى شمشیر به یكدیگر حمله كردند، آیات فوق نازل شد (و وظیفه مسلمانان را در برابر این گونه اختلافات روشن ساخت).
 « قرطبى»، ج 9، ص 6136؛« جامع البیان»، ج 26، ص 166؛« درّ المنثور»، ج 6، ص 90 ؛ شأن نزول آیات قرآن، ص: 414

در ثانی از روایات به خوبى استفاده مى ‏شود كه امیر مؤمنان على (ع) اصرار زیادى داشت كه در میدان «جمل» جنگى صورت نگیرد و خون مسلمین بر صفحه آن ریخته نشود. و نیز آمده است كه در آن روز پرچم را به دست «محمد بن حنفیه» داد سپس در فاصله میان نماز صبح تا ظهر، پیوسته آنها را دعوت به صلح و اصلاح و بازگشت به پیمان و بیعت مى‏ كرد. و خطاب به «عایشه» كرد و فرمود:
«خداوند در قرآن مجید، تو (و سایر همسران پیامبر را) دستور داده است كه در خانه‏ هایتان بمانید (و آلت دست این و آن نشوید)! تقواى الهى پیشه كن و به خانه‏ ات باز گرد و فرمان خدا را اطاعت كن!

بعد رو به «طلحه» و «زبیر» كرد و فرمود:
«شما همسران خود را در خانه پنهان كرده‏ اید، ولى همسر رسول خدا (ص) را به میدان، در برابر همه آورده‏ اید! شما مردم را تحریك مى‏كنید و مى‏گویید ما براى خونخواهى «عثمان» این جا آمده ‏ایم و مى‏خواهیم خلافت، شورایى شود (در حالى كه مردم انتخاب خود را كرده و خود شما نیز بیعت نموده‏اید)!

به «زبیر» فرمود: «آیا به خاطر دارى كه روزى در مدینه من و تو با هم بودیم و تو با من سخن مى گفتى و تبسّمى بر لب داشتى، پیامبر از تو پرسید آیا على را دوست دارى؟ تو گفتى چگونه او را دوست نداشته باشم در حالى كه میان من و او، هم خویشاوندى و هم محبّت الهى است در حدّى كه در باره دیگرى نیست! در این جا پیامبر (ص) فرمود: تو در آینده با او پیكار خواهى كرد، در حالى كه ظالم هستى! تو گفتى پناه مى‏برم به خدا از چنین كارى»! باز هم على (ع) به نصیحت ادامه داد و به پیشگاه خداوند عرضه داشت:
 «خداوندا من بر اینان اتمام حجّت كردم و مهلتشان دادم تو شاهد و گواه باش!» سپس قرآن را گرفت و به دست «مسلم مجاشعى» داد و فرمود: «این آیه را براى آنها بخوان: وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما ...

، اگر دو گروه از مؤمنان با هم پیكار كنند در میان آنها صلح برقرار سازید». او به لشكرگاه دشمن نزدیك شد و قرآن را به دست راست گرفت و آیه را خواند. آنها حمله كردند و دست راست او را قطع نمودند. قرآن را به دست چپ پیكار كردن با این گردنكشان براى ما گواراست»!
پیام امام امیرالمؤمنین علیه‏ السلام، ج‏1، ص: 487

مشاهده شد که استدلال به این آیه به ضرر خود آنهاست.
حال باید آنها جوابگو باشند که چرا فرموده های امیرمومنان را نادیده گرفتند؟ چرا صلح نمیکردند؟
هر چند ما آیه داریم که زنان پیامبر مادران مومنین هستند ولی آیه هم داریم که اگر زنان پیامبر خطایی بکنند عذابشان دو برابر است.

سوره احزاب آیه 30
یَا نِسَاء النَّبِیِّ مَن یَأْتِ مِنكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَیِّنَةٍ یُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَیْنِ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرًا
اى همسران پیامبر هر كس از شما مبادرت به كار زشت آشكارى كند عذابش دو چندان خواهد بود و این بر خدا همواره آسان است

تاریخ ارسال : چهارشنبه 9 مرداد 1392 06:16 ق.ظ | نویسنده : ابواسحاق

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.